• P1010639
  • P1010634
  • P1010629
  • Adam-light-foto4
  • Adam-light-foto1

Floriaan Ganzevoort werkte mee aan het Amsterdam Light Festival waar hij de artistieke coördinatie had voor de lichtontwerpen rondom de Blauwbrug. Projecten van onder meer Janet Echelman, het iLo (Isabel Nielen), de Stopera en Wijnand van der Horst moesten door hun nabijheid op elkaar worden afgestemd.

Uit het artikel in Zichtlijnen van Tiedo Wildschut:

Janet Echelman wilde voor dit project graag een ‘Local Designer’ die samen met haar een lichtplan zou bedenken voor het uitlichten van het net en het maken van de lichtstanden. Hiervoor werd Floriaan Ganzevoort benaderd. Om te bepalen waar de armaturen het best konden staan combineerde Floriaan een luchtfoto en een aantal bestaande tekeningen waaronder de Google Sketchup tekening van het Muziektheater om zo tot een 3D tekening in WYSIWYG te komen met daarin het net en de omgeving. Met behulp van deze tekening kon hij posities van armaturen virtueel uitproberen en zien welk effect dit zou hebben op het net, maar vooral ook op de omgeven panden. Aan de zuidkant staan een aantal woonhuizen die zo min mogelijk overlast mochten ondervinden van de schijnwerpers. Een iets verhoogde positie bleek het beste resultaat te geven. ‘Het net is van heel dunne kunststof draden gemaakt en lijkt als een soort wolk boven de Amstel te zweven’, vertelt Floriaan. ‘De relatief lage hoek waaronder het licht op het net scheen zorgde ervoor dat de beleving van een licht, zwevend object optimaal werd versterkt en het net echt los leek te komen van zijn omgeving.’

De dag ervoor had Floriaan met Janet Echelman en Rogier van der Heide de lichtstanden gemaakt. ‘We hebben er heel bewust voor gekozen om geen langzaam kleurverloop te maken, dat is zo’n cliché! Ik vind dat je overwogen keuzes moet maken, anders zie je niets meer dan een trucje. Wij hebben een aantal zorgvuldig gebalanceerde standen gemaakt met telkens een black out ertussen. Bij iedere stand verandert de beleving van het net. Doordat het net in een kleurpatroon beschilderd is, en de gebruikte ColorReach armaturen met RGB-LEDs werken, ontstaan er vrij extreme verschillen in kleurervaring. Bovendien doet het licht van de LEDs iets aparts met de verschillende lagen net waardoor je een geheimzinnige dieptewerking krijgt. Dat is iets wat je met een halogeenarmatuur niet zou krijgen. Het toch altijd erg artificiële licht van de LEDs bleek in dit geval een bijzonder mooi resultaat te geven.’